Karanlıktan aydınlığa doğru

Gece, gündüzle güzel. Kahve, sabahla güzel. Erkek kadınla güzel, kadın çocukla güzel, çocuk kahkahalarla güzel. Seven sevdiğiyle güzel. Hatıralar, hatırlandıkça güzel. Dostların güzelse senin yüzünden güzel. Sorular, cevaplarla güzel. İyilikler, konuşulmayınca güzel. Hatalar, fark edildiğinde güzel. Küslükler, kavuşmalarla güzel. Diller, bedduasız güzel. Sözler, güzel cümleler kurmaya vesile olunca güzel. Düşünceler, nefsine hakim olunca güzel. Sohbet, dinlediğinde ve dinlendiğinde güzel. Kalp, attığını hissettikçe güzel. Aşk, vazgeçmeyince güzel. Bir el, başka bir ele uzandığında güzel. Hayat, birine iyi ki varsın diyebildiğinde güzel. Bakmak, gerçekten görebilince güzel. Kitaplar okunduğu zaman güzel. Her şeyi yazmak güzel, kalem kağıdın yanında güzel. Yemek, kalabalık sofralarda güzel. Yağmur kirleri akıttıkça, toprağın susuzluğunu giderince güzel. Toprak, koktukça güzel. Ansızın bulutların arasından çıkan gökkuşağı güzel. Kar, üstüne ilk ayak izini bastığında ve ellerinle top haline getirip çaktımadan birine attığında güzel. Deniz içinde, üstünde yada görüş mesafesinde her daim güzel. Dalgalar, sessizliği bozunca güzel. Hayat şükredince güzel. Güneş ışığıyla, sıcaklığıyla ve her güne kattığı umutla güzel. Tüm canlılar uykuda daha güzel...