20 Ocak, 2007

... arasında akıp geçiyor hayat!

Gecenin tam orta vaktiydi, henüz bugün olmamıştı yani
Ve düne nokta koyan son cümlelerden biriydi.
Öylesine de söylense kulaklarımda çınlayan ses, derin düşüncelerimde gizlenmiş ‘benden’ bir izdi
‘Üç nokta’ dedi, ‘üç nokta arasında geçiyor hayat’!..
Belki tamamlanmamış cümlelerin sonuydu, gerçek manası gibi
Belki söylenmemiş kelimelerin, sessizliği
Belki içindeki bir boşluğun, işareti
Belki başlamış ama bitecek olan bir bilinmezlikti
Belki birbirini takip eden bir düzlemin bağımsızlık ifadesi
Belki sıkışmış ‘nokta’ların, hayat hikayesi
Belki dünü, bugünü ve yarınıydı hayatın, kastettiği
Belki zamanın ta kendisi...


Belki sadece, ...’ydı işte!
Belki de anlamını, anlamak istediği!
Belki de iki ‘nokta’ arasında kalan bir ‘nokta’ydı kendisi...