Birisi, kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, cırt diye açılıveriyor ve oluk oluk kanama başlıyor yeniden. Birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve ruhumuz kan içinde kalıveriyor. O yüzden diil mi içimizde tutmalarımız, birine teslim olmaktan korkmalarımız, ortalıkta tedirgin ve gergin dolanmalarımız?
Her zaman bizi üzecek birileri olacaktır. Tek yapmamız gereken; sevginin bize vaat ettiklerine güvenmeyi sürdürmek. Ve kime ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek...
